از ساعت 6 تا الان .

دقیقا همین الان تونستم یکم روی تخت لم بدم .

برای ماه بعد یه سری برنامه ها تو ذهنم دارم

فقط امیدوارم بتونم به سه تاش برسم و مشکلی پیش نیاد .

خدایا اگه خانوادهام مخالفت نکنن تا اخر عمرم نوکریتو میکنم ( مثل آرزوهای بچگیم :) )

اگر اتفاق افتادن ، اینجا مینویسم .

باید بگم سلام ؟ نمیدونم خیلی خوابم میاد و الانه که بخوابم نمیدونم چرا این هفته نمیگذره خیلی شلوغ بودم به قدری از خودم کار کشیدم که همین الان میتونم برای بیچارگی خودم گریه کنم فقط تنها چیزی که بهم قوت قلب میده ، کلاسیه که ثبت نام کردم و میرم تنها و تنها همون که چقدر ناراحتم که ۴ جلسه بیشتر نیست

یه موقع هایی دلم برای اینجا خیلی تنگ میشه . مثل الان وقتایی که خودمو گم میکنم تو کارای روزمره و ... حرفام خیلی زیاده ، درددلی هامم خیلی ولی میخوام نیمهی پر لیوان رو ببینم از این به بعد آره دیگه قرار نیست بنالم از سختی روزگار . همونطور که واسه من سخته واسه دیگری هم سخته قطعادیگه نمیخوام بگم خستم . هر چند که هستم ولی با به زبون اوردنش هم چیزی قرار نیست عوض بشه میخوام برای حال خوبم و آبندهام تلاش کنم . بمونه اینجا برای یادگاری ... که اگه شد و تونستم حتی یه قدم خیلی کوچک بردارم ، برگردم اینجا ببینم از کجا استارتش خورده .